Elementaro

By przystąpić do opracowania tematu tak obszernego, musiałem odpowiedzieć sobie na podstawowe pytanie: co, albo kto ma być źródłem pozyskania informacji, aby ta była w miarę wiarygodna?

Nie mogę przemilczeć bezcennych wiadomości i dokumentów, udostępnionych mi przez E.J., mogłem wejrzeć jednocześnie jakoby w dwa bieguny naszej społeczności. Z jednej strony grupę od kilku pokoleń osiadłą oraz jeszcze do niedawna koczowników z drugiej strony.

Postanowiłem więc jako bazę informacji przyjąć przekaz zachowany w tradycji rodzinnej, rodowej, względnie plemiennej i dopiero w przypadku braku takiego, sięgnąć do źródeł zewnętrznych, takich jak dokument, względnie opracowania naukowe.

Dlatego też w kilku przypadkach niedookreślone są ramy czasowe, względnie miejsca, ale sam fakt zachowania w pamięci grupowej danego zawodu, a czasami i jego tajników, stanowi wartość samą w sobie.

Tekst opublikowany w: K. Parno-Gierliski; Zawody, profesje romskie; Wyd. Związek Romów Polskich z siedzibą w Szczecuinku, Instytut Pamięci i Dziedzictwa Romów oraz Ofiar Holokaustu, ISBN 978-83-919567-9-3